I WANT TO STAY ALONE ...

ความรักของแต่ละคนมันมีรูปแบบที่แตกต่างที่เราคิดจริงๆ ความรักของเรามันไม่เหมือนกันกับในจินตนาการของเราสักนิด

ในตอนแรกทุกอย่างก็ดูดีไปหมด ... ประโยคนี้เคยอ่านมาหลายรอบ เคยเห็นมาหลายหน แต่ไม่เคนเชื่อ เพิ่งมาเจอเข้ากับตัวเองก็วันนี้ แล้วมันก็โดนจริงๆ

ตอนนี้มองหน้าเค้าคนนั้นแล้วรู้สึกแปลกๆ การกระทำของเค้าเวลาโกรธนั้นรุนแรงขึ้นทุกวันๆ เราเครียด เค้ารักเรามาก แต่มันมากเกินไป เราคงไม่เหมาะสมพอ เพราะว่าเรารับความรักของเค้าได้ไม่หมด เค้าเริ่มตีกรอบใส่เราวันละนิดๆ จนทุกวันนี้เราอึดอัดจนแทบขยับไปไหนไม่ได้ ทุกการเคลื่อนไหวของเราถูกเค้าจับตามองหมด แต่เราก็ยังคงรักเค้าอยู่ มันเป็นความรู้สึกที่สับสนปนเปแล้วก็ไม่แน่นอน

เราไม่รู้ว่าตัวเองยังพร้อมที่จะคบต่อไปมั้ย เพราะเวลาดีเค้าก็ดีกับเรามากกว่าผู้ชายคนอื่นทำให้แฟน แต่ว่าเวลาที่เค้าไม่ดี เค้าก็ไม่ดีกว่าคนอื่นเหมือนกัน

ทุกวันนี้บางครั้งเราต้องฝืนยิ้มทั้งๆที่หัวใจของเรากำลังร้องไห้ เพื่อนของเราหายไปทีละคนๆเพราะไม่อยากอยู่ใกล้เรา...อยู่ใกล้เราทีไร เค้าก็โมโหใส่เราทุกที ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนผู้ชายหรือผู้หญิง การกระทำของเค้าทำให้เรามีความอดทนสูงขึ้นทุกวันๆและเราก็ไม่รู้ว่ามันจะระเบิดออกมาในวันไหน

แต่ยังไง...เราก็ยังรักเค้าอยู่

รักแต่ก็ทน มันเป็นความรู้สึกที่คนไม่เคยมีความรักไม่สามารถรู้สึกได้ ทนเพื่ออะไร?...ตอบคำถามนี้ไม่ได้หรอก ถึงเป็นการทำร้ายตัวเองแต่ก็ต้องทน

บางครั้งเราก็อยากจะเลิก...แต่ก็ทำไม่ได้ซะที

แค่คร่าวๆ ไว้จะมาแก้ไขทีหลัง...